જુદા તમો જ્યારથી થઈ ગયા.
ને હાસ્ય મારા વેરાઈ ગયા.
ખીલતું નથી મન મારુ ક્યાંય સનમ.
મુજ આંખો મહી એવા છવાઈ ગયા.
એક પલ વાર ભૂલી શકું ન તુજને.
મુજ હ્દયમાં એવાં ટંકાઈ ગયા.
વિરહ તપસ્યા છે વેદના નથી.
વિચારી જુઓ ચૂપ રહેવા ટેવાઈ ગયાં.
જગાણી જેમ બિંદુ પડે સાગર મહી.
મારા શ્વાસોમાં એમ સમાઈ ગયા.
Leave your suggestions here
Note: Only a member of this blog may post a comment.